۲۳ مهر ۱۳۸۸

پیش پرداخت معجزه می کند

 

معمولا محصول کارهای سفارشی فقط به درد سفارش دهنده می خورد و اگر کارفرما به هر دلیلی در اواسط یا پایان انجام کار از سفارش خود منصرف شود، عکس های تهیه شده روی دست عکاس می ماند و وقت و انرژی و ذوق صرف شده هدر می رود.

پس کارفرما موظف است صحت انجام تعهدات خود را به شکلی تضمین نماید.
کارسازترین رکنی که می تواند جدیت سفارش دهنده را نسبت به رعایت وظایفش آشکار نماید، پرداخت مبلغی از کل قرارداد، قبل از شروع انجام کار است.مقدار این مبلغ متناسب با نوع توافقات مقرر می گردد ولی میزان عرف آن بین 30 تا 50 درصد از کل ارزش سفارش می باشد.
 معمولا در پروژه هایی که از حجم بالایی برخورداراند و طی مدت زمان طولانی تری انجام می پذیرند، یک یا چند میان پرداخت نیز همراه با ذکر زمان پرداخت آنها و متناسب با پیشرفت پروژه در قرارداد تعریف می شود.
و اما در مدح و فواید پیش پرداخت مطالب فراوانی وجود دارد از جمله آنکه:

اولا عکاس را از مشتری نماها دور نگه می دارد. مشتری نماها کسانی هستند که متاسفانه به سوء استفاده از دیگران عادت کرده اند.
آنها به هیچ عنوان حاضر به پرداخت ودیعه نیستند و به محض برخورد با این مسئله و آگاهی از جدیت عکاس چهره ی واقعی خود را نشان می دهند.
غم انگیزترین اتفاق در زندگی حرفه ای یک عکاس این است که با ذوق و احساس مسئولیت، کاری را به نحو احسن انجام دهد اما در پایان دست مزد او را به درستی پرداخت نکنند.
به واقع  پرسه زدن در کوچه های تنگ و سوت زدن در پارک و تخمه خوردن در معابر  بسیار مفیدتر از پذیرش این گونه از سفارشات عکاسی است.چرا که در پی حصول چنین اتفاق تلخی علاوه بر وقت و انرژی که به هدر رفته است، احساس حماقت، خشم و یاس نیز تا مدت ها گریبان عکاس را می گیرد و انگیزه اورا برای کارهای بعدی کور می کند.
از جمله دیگر فواید بسیار مهم پیش پرداخت آن است که شان حرفه ای عکاس را در نظر سفارش دهنده ارتقاع می دهد. زیرا با زبان خاموش ارزش و اهمیتی را که عکاس برای وقت و تخصص خود قائل است به نمایش می گذارد. اما در حالت برعکس یعنی زمانی که عکاس قبل از دریافت پیش پرداخت، کار خود را آغاز می کند( به خصوص اگر مشتری ناآشنا باشد) با زبان سکوت دیگری به کارفرما اعلام می کند که من و حرفه ام از اهمیت چندانی برخوردار نیستیم.

 متاسفانه شکل گیری چنین تصویری در ذهن سفارش دهنده بسیار مخرب است چرا که بدین واسطه به خود اجازه می دهد تا در خلال انجام پروژه به طور دانسته و یا در بسیاری مواقع ندانسته به دیگر حقوق عکاس بی توجهی کند.

DSCF1482_2.jpg

از خصوصیات دیگر پیش پرداخت می توان به تاثیرگذاری غیرمستقیم آن بر روی کیفیت کار اشاره کرد.
بی تردید انجام هرکاری از جمله عکاسی نیاز به انگیزه دارد و قدر مسلم عوامل مختلفی در شکل گیری انگیزه عکاسان نقش دارند. که در راس آنها می توان از علاقه به هنر، خلق، کشف، دیدن، تنوع، تجهیزات و ... نام برد.
در این میان یکی از عوامل مهم و انگیزه ساز که بعضا اصحاب هنر از بیان صریح آن طفره می روند، کسب درآمد است.
اکثر قریب به اتفاق عکاسان حرفه ای اعم از عکاسان هنری، مستند، طبیعت، تبلیغاتی، خبری و ... از کسب درآمد به واسطه فروش آثار خود خوشنود می شوند زیرا بدین واسطه احساس ثبات، توانایی و مفید بودن می کنند و از همه مهمتر گذران زندگی.
لذا می توان ادعا کرد که دریافت مبلغ پیش پرداخت در ابتدای یک پروژه عکاسی حرفه ای می تواند برای عکاس ایجاد انگیزه مضائف کرده و روحیه او را برای انجام صحیح و موفق کار تقویت نماید.
علاوه بر این، تاثیرات  پیش پرداخت قادر است از زاویه دیگری نیز به ارتقاع کیفیت کار کمک کند.
 در برخی از پروژه ها لازم است تا کارفرما  قبل از شروع کار، مقدماتی را فراهم نماید تا عکاسی به نحو احسن انجام شود. به عنوان مثال برای عکاسی از یک کارخانه، اقداماتی از قبیل: هماهنگی با قسمت های مختلف، تهیه لباس مناسب برای پرسنل. نظافت و مرتب کردن کارخانه و ... از جمله مواردی است که باید قبلا انجام شده باشد. 

 در بین کارفرمایانی که به هنگام عقد قرارداد بیعانه ای پرداخت نکرده اند بسیار دیده شده که زمان مقرر  برای عکاسی و قول وقرارهایی را که با عکاس گذاشته اند به کل فراموش کرده اند و ناگهان اول صبح روز موعود، ناگهان با یک عکاس حاضر به یراق مواجه شده اند و در نتیجه سعی کرده اند که با دست پاچگی و عجله، امکانات نیم دار و نیم بندی را آماده سازند و یا به نقائص موجود تن دهند و در نهایت هم این بی توجهی باعث افت کیفیت کار نهایی می گردد.
حال انکه اگر مشتری بیعانه سفارش خود را همان ابتدا پرداخت کرده باشد معمولا دیگر موضوع را فراموش نمی کند و به مابقی وظایف خود نیز با جدیت عمل می کند و در روز شروع کار از هر نظر آماده است.

به عبارت دیگر پیش پرداخت قادر است به عملیات انجام کار نظم ببخشد و تعهد دوجانبه و ملموسی را برای عکاس و کارفرما پدید آورد.
و اما حسن دیگر بیعانه این است که روند انجام امور مالی را سهل می کند.
من از علم حسابداری و قواعد حاکم بر آن زیاد مطلع نیستم. روزی یکی از دوستانم که حسابدار است نکته ای را عنوان کرد که برایم جالب بود. او گفت در شرکت هایی که سیستم منظم حسابداری دارند هنگامی که قراردادی بسته می شود، اگر مبلغ بیعانه ای پرداخت نشود،  حسابدار نسبت به سرنوشت این قرارداد بی تفاوت است. اما به حض اینکه مبلغی هر چند اندک به پیمان کار پرداخت شود، سندش در حسابداری به جریان می افتد و آن پرونده اگر به سرانجام نرسد، مدیریت به دفعات از جانب حسابداری  مورد سوال قرار می گیرد.
بنابراین معمولا در شرکت های بزرگ روی قرارداهای کم بها (که قراردادهای عکاسی نیز از آن دسته اند) در صورت وجود سند پیش پرداخت، تسویه حساب سریع تر انجام می شود.زیرا با توجه به کثرت این نوع از قراردادها در صورت بلاتکلیف ماندن حسابها سیستم حسابداری با بی نظمی و اشکال مواجه می شود.
نمی دانم که در چند درصد از شرکت های فعال این رویه وجود دارد، اما قدر مسلم می توانم ادعا کنم که پرداخت بیعانه از جانب مشتری باعث سهولت در تسویه حساب نهایی می شود. حداقل می توان این طور استدلال کرد که در صورت پرداخت اولیه، از حجم کل حساب کاسته می شود و در پایان برای کارفرما فراهم کردن مبلغ باقی مانده آسان تر است.
در انتها خاطر نشان می کنم که بسیاری از مشتریان را می توان  به پرداخت ودیعه عادت داد،  به شرط آنکه بدیهی بودن این امر را قبل از هر کس خود عکاس باور نماید و این حق را با زیاده خواهی اشتباه نگیرد. در ضمن یادآور می شوم که مشتری های جدید معمولا" شرایط را آسان تر می پذیرند.
 
                                                                                                ادامه دارد...

 

DSCF1500.jpg



                                                   فرمت عکسها: DSLR

                                                   تاریخ عکسبرداری: بهار 1383

                                                  سفارش دهنده: بانک پارسیان

۰۱ مهر ۱۳۸۸

مکتوب کردن نتیجه مذاکرات

در روند انجام یک کار سفارشی یکی از بدترین حالتهای ممکن این است که عکاس و مشتری در پایان انجام کار برای قانع کردن یکدیگر به دیالوگهای شفاهی خود استناد کنند.
(.......من همان اول به شما گفتم که اینجوری .... نه شما گفتی اونجوری ....) و الی آخر...
 معمولا در جریان دیالوگهایی از این دست شاهد فضایی تلخ وتنش زا هستیم و به ندرت پیش می آید که در پایان چنین گفتگویی، طرفین هر دو احساس رضایت داشته باشند .
برای پیش گیری از بروز چنین شرایطی راه حل بسیار ساده ایی وجود دارد و آن مکتوب کردن ماحصل مذاکرات فی ما بین است. این اوراق مکتوب می توانند نام قرارداد را به خود بگیرند یا هر نام دیگری که عکاس صلاح بداند . مهم محتوای آن است یعنی باید تعهدات عکاس به کارفرما و همچنین تعهدات کارفرما در قبال عکاس  به طور شفاف در آن قید شود و قبل از شروع کار به امضاء طرفین برسد.
عکاس می تواند برای سهولت در انجام این کار، فرمی را به صورت تایپ شده بر روی سربرگ خود از پیش آماده نماید و در پایان هر مذاکره فقظ جاهای خالی را پر کند. این فرم باید در دو نسخه مشابه تنظیم شده وهر دو به امضاء برسد . بدین ترتیب یکی از آنها نزد عکاس می ماند و دیگری به سفارش دهنده تحویل داده می شود . برخی از موارد مهمی  که می توان در چنین فرمی پیش بینی کرد عبارتند از: 
• تاریخ ثبت سفارش 
• شرح موضوع عکاسی
• بهای هر پز عکس
• فرمت عکاسی
• نوع کار تحویلی اعم از فایل دیجیتالی،اسلاید، چاپ عکس و غیره
• سایز کار تحویلی
• ویزیت هر جلسه کار خارج از استودیو
• تاریخ شروع کار
• تاریخ تحویل کار
• ارزش قطعی یا حدودی کل سفارش
• مبلغ پیش پرداخت .............  زمان مقرر برای پرداخت آن
• مبلغ میان پرداخت ............. زمان مقرر برای پرداخت آن      
• مبلغ باقیمانده.................... زمان مقرر برای پرداخت آن      
• بخش توضیحات  تکمیلی
 وموارد دیگری که به مقتضای شیوه کار هر عکاسی قابل ذکر است


استفاده از این روش بسیاری از مشکلات حاشیه ایی را از بین می برد. نظم و دقت عکاس را در مقابل کارفرما به نمایش می گذارد. اهمیت کار عکاسی را به کارفرمایان تاکید می کند . باعث ایجاد هماهنگی بیشتر بین عکاس و سفارش دهنده میشود و در نتیجه به کیفیت خروجی کار می افزاید  و از بروز تنش های احتمالی بین عکاس و مشتری تا حد زیادی جلوگیری می کند و در ادامه باعث ایجاد احساس رضایت و ماندگاری روابط  فی مابین می گردد.

 

7.1.jpg

 

                                         فریم7 از9 (مجموعه فتورومان تبلیغاتی نیکیتا)
                                         تاریخ عکسبرداری زمستان 1385
                                         فرمت – دیجیتال SLR
                                         موضوع: کاغذ خورد کن نیکیتا
                                         سفارش دهنده: شرکت خاور دور

۱۲ شهريور ۱۳۸۸

جسارت، شرط لازم در هر مذاکره

احتمال ناکامی در هر مذاکره ای وجود دارد. طبیعی است که این موضوع نگرانی هایی را ایجاد می کند .اما این نگرانی ها به هیچ عنوان نباید تبدیل به ترس شوند وجسارت عکاس را از بین ببرند. انسانی که جسارتش کاهش می یابد تدبیر ودرایتش نیز دچار نقصان می شود و احتمال شکستش در مذاکره چندین برابر افزایش می یابد .
حتی مشتریان کم دقت هم به طور  ناخود آگاه قادرند وجود ضعف را در کلام و چهره عکاس احساس کنند درچنین مواقعی معمولا شاهد دو نوع استرانژی متفاوت از جانب آنها هستیم که البته هیچ یک به نفع عکاس نیست.
گروه اول با مشاهده چنین حالتی از نقطه ضعف پیش آمده سوء استفاده کرده و سعی میکنند تا شرایط غیر منصفانه ایی را به عکاس تحمیل نمایند.
اما گروه دیگر که غالبا مشتریان فهیم تری هم هستند و برای وقت خود ارزشی بیشتری قائل اند با مشاهده دست پاچگی در وجود عکاس ممکن است قدری هم احساس نگرانی کنند ونزد خود اینگونه ارزیابی نمایند که وی فرد توانمندی نیست وممکن است بعد از این همه رفت وآمد صرف وقت و هزینه نتواند کار را به نحواحسن انجام دهد. نگرانی آنها تا اندازه ای هم طبیعی است . به هر حال عکاسی علاوه بر وجه هنری اش، نوعی کار عملیاتی نیز به شمار می آید و توفیق انجامش در گرو توانایی های  فردی است.
در برخی از سفارشات ماهیت کار به شکلی است که کارفرما مجبور می شود جهت تدارکات و مهیا کردن شرایط، پا به پای عکاس تلاش کند و چه بسا در مواقعی هزینه فراهم کردن امکانات مورد نیاز در صحنه چندین برابر دستمزد یک عکاس حرفه ای است وکاملا طبیعی است که تمایل کار فرما بر این باشد تا برای انجام پروژه خود از فردی قوی و با ثبات بهره ببرد .بنابراین تزلزل عکاس در هنگام مذاکره می تواند برای وی خطر بزرگی محسوب گردد وعزم مشتری را برای انصراف،  قوت ببخشد.
به هر جهت ... کسی که به عکاسی حرفه ای روی آورده است باید در نظر داشته باشد که هر پیشنهاد کاری دو سو دارد و آن عبارت است از " شدن یا نشدن " . باید در نظر داشت که مشتری تنها یک وسیله است و روزی دهنده اصلی خداست . عکاس باید در هرمذاکره جایگاهی هم برای عدم نتیجه گیری در نظر بگیرد وآن را پیشاپیش بپذیرد. این یکی از عواملی است که در هنگام مذاکرات باعث افزایش قدرت ذهن عکاس می شود و به او مجال می دهد تا از هوش و درایت خود به نحو احسن استفاده نماید.

                                                                                                                             ادامه دارد...

 

 


 DSCF2059.jpg

 

 

                                                فرمت: DSLR

                                                تاریخ عکسبرداری: زمستان 1385

                                                سفارش دهنده: شرکت خاور دور (نیکیتا)

                                                موضوع: دستگاه کاغذ خوردکن نیکیتا

۲۲ مرداد ۱۳۸۸

امسال در مسابقه عکاسی px3 پاریس جلال سپهر در بخش عکاسی تبلیغاتی با ارائه مجموعه عکسی با عنوان فصول، برنده مقام دوم شد.
رویداد فوق از این منظرحائز اهمیت است که ما برای اولین بار در عرصه بین المللی شاهد موفقیت یک عکاس ایرانی در ژانر عکاسی تبلیغاتی هستیم آن هم در جای معتبری که بسیاری از بزرگان این شاخه از عکاسی حضور دارند .
شنیدن این خبردرعین حال که بسیارغرور آفرین وخوشحال کننده است قدری هم جای تامل دارد واین سوال را در ذهن پدیدارمی کند که علی رغم وجود بسترهای نامناسب و کمبودها باز هم هر ساله شاهد موفقیت بسیاری از ایرانیان در زمینه های مختلف هستیم . به راستی سر منشاء این انگیزه های خود جوش کجاست؟
در مملکتی که از صنعتی نیمه جان برخوردار است و روابط تجاری یکنواختی هم با دنیا ندارد قاعدتا رشته ایی به سان عکاسی تبلیغاتی نباید قادر به رشد باشد اما امروزه شاهدیم که وضعیت این شاخه از عکاسی در ایران نه تنهابه نسبت کشورهای هم جوار بلکه در مقایسه با برخی از کشورهای صاحب صنعت در سطح حرفه ایی از اوضاع بهتری برخوردار است
من بر این باورم که این گونه از موفقیت ها در بین ایرانیان یک علت اصلی دارد وآن چیزی نیست به جز شوق به زندگی
ضمن تبریک فراوان به همکار عزیزم جلال سپهر و جامعه عکاسان تبلیغاتی وصنعتی ایران آرزو می کنم این شوق خدا دادی هیچ گاه از ما مردم محروم سلب نشود. 

 

IMG_0021.jpg

 


..............................

 

IMG_0056.jpg

 

..............................

 

IMG_0097.jpg

 

...............................

 

IMG_0409.jpg 

 

                                             عکاس : جلال سپهر

                                             عنوان مجموعه : فصول

                                             فرمت : DSLR

                                             تاریخ عکسبرداری : تابستان 1385

                                             سفارش دهنده : شرکت فرش مشهد

۰۴ مرداد ۱۳۸۸

ارتباط پایدار با کارفرما
روابط دراز مدت بین مشتری وعکاس فقط در بستر سالم شکل می گیرد والبته از طرفی باید در نظر داشت که انسان موجودی منفعت طلب نیز هست. بنابراین در یک رابطه اقتصادی باید از همان ابتدا بستری را پایه ریزی کرد که در آن قابلیت چندانی برای رشد ناهنجاری وجود نداشته باشد وامکان سوء استفاده های احتمالی را برای طرفین به حداقل ممکن برساند.
جهت روشن شدن مطلب مثالی می زنم. فرض کنیم یک عکاس، قبل از آنکه دستمزد خود را اعلام کند و قیمت را به تصویب مشتری برساند انجام کار را آغاز نماید. این کارمی تواند در مسیر همکاری دو جانبه چند عارضه برای عکاس و کارفرما ایجاد کند.
مهمترین آنها این است که وجهه حرفه ایی عکاس تا حد زیادی در نظر سفارش دهنده تنزل می یابد.این مسئله دو واکنش شایع را در بین کار فرمایان به همراه دارد.
گروه اول که دسته پر شمارتری هم هستند به جای آنکه این برخورد عکاس را حسن نیت او تلقی کنند، آن را بی اهمیت جلوه داده وبه عنوان روند طبیعی کار و وظیفه عکاس به حساب می آورند و درانتها شرایط دلخواه خود را به وی دیکته می کنند وبعضا توقعاتشان نیز نسبت به صورت مسئله اولیه افزایش می یابد .برخی مواقع این زیاده خواهی تا جایی رشد می کند که از حد ظرفیت و تحمل عکاس خارج می شود و به دلخوری می انجامد و این ارتباط بیزینسی که می توانست از روز اول با قواعد صحیح تری شکل بگیرد وسالها نیز ادامه پیدا کند به مخاطره می افتد .
واما گروه دوم مشتریان درجه یک بازارند .آنها از اینکه عکاس، بدون شفاف کردن مسائل مالی کار را آغاز کرده است تعجب می کنند وبرخی از آنها که موشکاف ترند از اینکه با کسی شروع به کار کرده اند که برای کار خود ارزش مشخصی قائل نشده است احساس نگرانی می کنند وبه توانایی های وی مشکوک می شوند. حتی برخی از این سفارش دهندگان محتاط از این منظر به ماجرا نگاه می کنند که مبادا این عکاس می خواهد آنها را در مقابل عمل انجام شده قرار دهد و سپس مبلغ زیادی را مطالبه نماید .
به هر حال قدر مسلم آن است که هیچ یک از این شرایط به نفع رابطه دراز مدت عکاس و کارفرمایش نیست.
در عکاسی حرفه ای بسیاری از مشکلات این چنینی، فقط با پیشگیری های ساده قابل رفع است.
متاسفانه علی رغم سابقه طولانی عکاسی در ایران هنوز هیچ یک از شاخه های این حرفه به عنوان یک شغل رسمی شناخته نشده است و تنها تعریف جا افتاده در قوانین و اذهان عمومی معطوف به عکاسخانه ها است. این امر سبب می شود تا بسیاری از مشتریان نه از سر غرض بلکه از روی نا آگاهی، مهارت وهنر عکاس را دست کم بگیرند و به ناچار در چنین شرایطی بر عهده خود عکاس است که به حرفه خود رسمییت بخشد و با اتخاذ رفتارها و سیاستهای صحیح تلاش کند تا در ذهن مشتریان برای این هنر جایگاه شایسته ایی ایجاد نماید.  قدر مسلم منفعت چنین تلاشی قبل از هر کس متوجه خود عکاس می باشد چرا که پس از مدتی شاهد مشتریان قدر شناسی خواهد بود که به مرور برای خود دست و پا کرده است. طبیعتا وجود تفاهم بین مشتری و عکاس راه را برای فعالیت حرفه ای  هموارتر می کند.

                                                                                                  ادامه دارد...


tarazou_newspaper_00014.jpg

 

                                        فرمت: Digital Medium Format

                                        تاریخ عکسبرداری: تابستان 1386

                                        سفارش دهنده: سازمان آگهی های روزنامه ایران

 

صفحه 2 از 15
صفحه قبلی < 1  [2]  3  ... > >> >>| صفحه بعدی