همه ما علاقمندان ، برای دیدن عکسهای هنری برنامه ریزی میکنیم، زمانی را در نظر می گیریم، به گالری میرویم و در آرامش و سکوت و تمرکز به تماشای عکس می پردازیم و در ذهن خود آنها را تجزیه تحلیل می کنیم و ممکن است ساعتها با اشتیاق فراوان در خصوص نوع نگاه عکاس و تفکر وی با یکدیگر گفتگو کنیم و در نهایت سعی نمائیم تا از طریق عکسها با اندیشه عکاس ارتباط برقرار کنیم و احساسات وی را درک نمائیم و خلاصه در جایگاه یک مخاطب واقعی از دیدن لذت ببریم........اما برای تماشای یک عکس تبلیغاتی چه می کنیم؟ در حقیقت هیچ...! ما برای دیدن عکسهای تبلیغاتی تلاشی نمی کنیم بلکه این عکسها هستند که در معرض دید مخاطبین خود قرار می گیرند، آن هم مخاطبین بی انگیزه ای که مطمئنا" به قصد تماشای عکسهای تبلیغاتی در خیابانهای پر هیاهو حرکت نمی کنند. حال سوال این است که با وجود چنین شرایط نامساعدی ، چگونه یک عکس تبلیغاتی می تواند بر مخاطبش تاثیر گذار باشد ؟ چگونه می تواند اطلاعات تصویری خود را در یک مدت زمان محدود به مخاطبین خود منتقل نماید ؟ بدیهی است که این امر عملی نمی شود مگر آنکه عکاس به تمام پارامترهایی که می تواند به برقراری ارتباط با مخاطبینش کمک کند بیاندیشد ، محل ارائه عکس را در نظر بگیرد ، برآیند تفکرات و احساسات خود را در قالب یک ایده تعریف کند ، آنرا با اصول زیبا شناسی آمیخته کند و با مهارت به اجرا رساند و در نهایت به گونه ای عکاسی کند که اثری از رد پای عکاس در عکس دیده نشود تا موضوع بتواند ارتباط مستقیم تری با مخاطب برقرار کند . من فکر می کنم تمام کسانی که عکاسی تبلیغاتی را به سطحی نگری متهم می کنند اگر کمی دقیقتر بررسی نمایند متوجه می شوند که در غالب موارد ، یک عکس تبلیغاتی برای رسیدن به مرحله گویش و اثر گذاری بر ذهن مخاطب ، از لحاظ فکری و حسی فرآیند پیچیده ای رادر ذهن و روح عکاس طی کرده است. فرمت : نگاتیو (9×6) سانتیمتر (KWC)سفارش دهنده :شرکت شیرهای ساختمانی ایران تاریخ عکسبرداری : پائیز 1381

عکاسی تبلیغاتی شاخه بسیار جذابی از عکاسی است به شرط آنکه عکاس بتواند تفکرو سلایق خود را در عکس بگنجاند. اگر با حوضه های دیگر عکاسی مقایسه کنیم می بینیم که تقریبا" در هیچ یک از شاخه های عکاسی به اندازه عکاسی تبلیغاتی نظرات سفارش دهنده در کار دخیل نیست. با توجه به این نکته مهم به عقیده من عکاسانی می توانند از کار خود لذت ببرند که عقاید کارفرما را در ذهن خود به دقت آنالیز کنند ، نقاط ضعف و قوت نظرات وی را بررسی نمایند و با توجه به هدف نهایی کار ، بعد از تصمیم گیری صحیح با استفاده از زبان تفاهم آمیز ، تا حد امکان تفکر و سلیقه خود را به وی منتقل کنند و بعد از جلب موافقت وی عکسی بگیرند که ناشی از برآیند تفکرات کارشناسانه و نگاه زیبا شناسانه باشد. فرمت : اسلاید (9×6) سانتیمتر سفارش دهنده :شرکت پرشین شیمی سوژه : کود شیمیایی زمان عکسبرداری: پائیز 1381

همه عکاسان از جمله عکاسان تبلیغاتی باید جرات این را داشته باشند که عکسهای خود را با صراحت تمام نقد کنند. به عقیده من این مقوله در درازمدت به طور شگفت انگیزی باعث ارتقاء سطح کار یک عکاس می شود . اما نکته مهم رعایت این مطلب است که عکاس باید از نقد عکس خود در حضور غریبه تر ها پرهیز کند چرا که ممکن است به مرور با بازتاب های منفی روحی از قبیل بی انگیزگی و سرخوردگی و ... روبرو گردد. اگر عکاس موفق شود عکسی بگیرد که به واسطه آن بتواند در خلوت خویش به خود بگوید د مت گرم ، مطمئنا" ارزشش از دهها جایزه و تقدیر دیگران بالاتر خواهد بود. فرمت : دیجیتال 12 مگا پیکسل سفارش دهنده : شرکت دیتا پیام تاریخ عکسبرداری :زمستان 1382

در بسیاری از دانشگاه ها و کتب آموزش عکاسی ، به ظاهر نورپردازی را یک فرآیند صرفا" تکنیکی معرفی می کنند اما در واقع حد توانایی یک عکاس در نورپردازی به میزان درک وی از ماهیت نور برمی گردد و دانش تکنیکی او تنها وسیله ای است برای نمایش مقدار این درک... نکته مهم توجه به این مطلب است که میزان فهم یک عکاس از نور، با خواندن یک کتاب ، گذراندن یک کلاس و یا دیدن چند صحنه نور پردازی شده به کمال نخواهد رسید بلکه سالها تمرین و ممارست و تفحص و عشق ورزی لازم است تا وی بتواند نور را در خدمت پیام و فضای عکس خود قرار دهد . عکاسان پویا تا پایان عمر به لذت درک بیشتر این کمال بی انتها ادامه می دهند. فرمت : اسلاید (9×6) سانتیمتر سفارش دهنده : مرکز فوریتهای دارویی نور تاریخ عکسبرداری : مهرماه 1383

تقریبا" تمام مردم دنیا، عکس را به مثابه یک سند معتبر می دانند، دولتها ما را با آن می شناسند و برای تشخیص هویت ما آن را روی پاسپورت و گواهینامه های ما نصب کرده و به آن استناد می کنند. اما آیا عکس همیشه یک آینه صادق و تمام نمای جهان است؟ ما همه روزه در بسیاری از شاخه های عکاسی شاهد تناقض محتوای برخی از عکسها با واقعیت هستیم. چه فراوان پیش میآید که عکاسان خبری به عنوان شاهد یک اتفاق به گونه ای عکاسی می کنند که واقعیت کاملا" وارونه جلوه کند، چرا که خود آنها و یا روزنامه آنها اینگونه می خواهند...این روزها بسیار برخورد میکنیم با عکسهای هنری که عکاسان آنها، توهمات شخصی خود را که هیچ تناسبی با واقعیت ندارد به تصویر می کشند و طوری وانمود می کنند که گویی هیچ چیز در دنیا به اندازه این خیالات ، موجودیت ندارد....همینطور یک عکاس تبلیغاتی تلاش می کند تا سوژه اش اعم از کالا یا خدمات بهتر از کیفیت واقعی اش در عکس به نمایش در آید، حتی ممکن است تصمیم بگیرد که در عکس خود دست به یک گویش بسیار اغراق آمیز بزند و یا به قولی دیگر یک دروغ شاخدار بگوید....... و حالا سوال اینجاست که آیا دروغ پردازی از طریق عکس ، سوءاستفاده از خوش باوری مردم نسبت به عکس است؟ جواب این سوال را من به این شکل می دهم که باید دید هدف از این دروغگویی چیست؟... اگر وارونه جلوه دادن یک خبر به بالا نگهداشتن روحیه فعال جامعه کمک می کند یا به هر حال فوایدی دارد که واقعا" به صلاح جامعه است... اگر واقعی جلوه دادن توهمات یک عکاس هنری در باروری فکر و اندیشه دیگران تاثیر گذار باشد...اگر اغراق در یک عکس تبلیغاتی منجر به افزایش گردش اقتصادی در جامعه شود... می توان نتیجه گرفت که عکاسان خیرخواه، دروغ گوهایی هستند که دشمن خدا نیستند. فرمت : اسلاید ( 9×6)سانتیمتر سفارش دهنده : صنایع غذایی آندره تاریخ عکسبرداری : زمستان 1381