تعیین دستمزد عکاس ( قسمت اول )

یکی از جذاب ترین ویژگی های عکاسی حرفه ای،دنیای متنوع آن است. این خصو صیت سبب می شود تا عکاس با فضاهای مختلف،آدمهای متفاوت وسوژه های گوناگون روبه رو شود. این گوناگونی از یک سو باعث لذت بخش تر شدن این حرفه می شود و از سوی دیگر برپیچیدگی های آن می افزاید.
یکی ازاین مسائل پیچیده تعیین نرخ  دستمزد عکاس است که میزان آن به متغیر های زیادی وابسته است و درهر سفارش بر اساس شرایط خاص همان کار، توسط عکاس تعیین میشود.
سال ها پیش زمانی که کار حرفه ای را آغاز کرده بودم تعرفه ای را در دو صفحه تنظیم نمودم که از چند بخش تشکیل می شد ودر آن به ازء هر یک از خدمات عکاسی قیمتی تعیین شده بود. آن را به تعداد زیاد تکثیر کردمو به هر یک از مراجعه کنندگان یک نسخه ارائه می دادم. اما خیلی زود متوجه شدم که به علت وجود شرایط غیر همگون در سفارشات مختلف، این تعرفه، در بیشتر مواقع قادر به تعیین نرخ صحیح نیست ، بطوریکه دستمزد از پیش تعیین شده برای برخی از موارد ارزان بود و در بعضی موارد دیگر گران. لذا به این نتیجه رسیدم که حداقل درشاخه ی عکاسی صنعتی و تبلیغاتی قیمتهای ثابت جوابگوی کار نیست. 

عوامل تاثیر گذار بر میزان دستمزد عکاس
به عقیده ی من برای تعیین قیمت هر کار عکاسی 3 رکن اصلی وجود دارد که عبارت اند از:
1.طول مدت انجام کار
2. سختی کار
3. حجم کار

در کنار این سه آیتم اصلی بعضا ممکن است یک یا چند رکن فرعی نیز وجود داشته باشد از قبیل" عجله سفارش دهنده برای انجام شدن کار" و مسائلی از این دست که در مطالب بعدی به برخی از آنها اشاره ای  خواهیم داشت.
بدیهی است، عکاس با در نظر گرفتن جمیع عناصر موثر می تواند به قیمت صحیح برسد.

ارکان اصلی

1)مدت انجام کار:
می دانیم که در دسته بندی مشاغل حرفه ای، عکاسی نوعی فعالیت تخصصی و خدماتی محسوب می شود و محصول این مشاغل در چهار چوب زمان شکل می گیرند.
به عبارت واضح تر نصویری که سفارش دهنده می خواهد کالای آماده نیست و عکاس برای تهیه ی آن باید وقت صرف کند و در طی آن زمان،شعور،دانش، هنرو امکانات خود را نیز به کار گیرد تا  تصویر مورد نظر حاصل شده وسپس در ازای آن اجرت بگیرد.
بنا بر این معمولاً کاری که انجام آن ،وقت بیشتری می برد به لحاظ قیمت گرانتر است.
اهمیت پارامتر زمان موجب شده است که بسیاری از عکاسان جهان به خصوص در کشورهای توسعه یافته تعرفه ی خود رابر اساس ساعت کار تعیین می کنند.
به طور مثال:می گوید نرخ دستمزد من ساعتی 200 دلار است و در پایان کار هم ساعات مشغولیت خود را جمع می زند و برای سفارش دهنده صورت حساب صادر می کند. اما در کشور مسلمانی شبیه ایران بنا بر علت نا معلومی افراد جامعه به یکدیگر اعتماد چندانی ندارند! و لذا اگر عکاس تعرفه خود را بر اساس چنین فرمولی ارائه نماید، کار فرما به دیده ی تردید به موضوع می نگرد و اولین فکری که از ذهن وی می گذرد این است که احتمالا عکاس با مطرح کردن این شیوه ی قیمت گذاری قصد دارد کار خود را به آهستگی انجام  دهد تا زمان انجام کار ،بی دلیل طولانی شود و به این ترتیب دستمزد بیشتری مطالبه نماید. پس این روش حداقل در ایران جواب نمی دهد .
 اما فاکتور زمان رکن بسیار مهمی است که در تعیین قیمت نمی توان آن را نادیده گرفت بنا بر این باید به شکل دیگری آن را دخیل کرد. برای این منظور روش ساده ای را پیشنهاد می کنم  که با استفاده از آن می توان طی یک محاسبه ی کوتاه سه مرحله ای به قیمت نهایی نزدیک شد.

 فرض می کنیم پروژه ای با حجم 30 پز عکس به یک عکاس پیشنهاد شده باشد.

مرحله ی اول: عکاس برای وقت خود یک ارزش ریالی تعیین می کند . مثلاً پیش خود می گوید... یک روز کاری من(که مطابق با 8 ساعت فعال می باشد) مبلغ یک میلیون تومان قیمت دارد.

مرحله ی دوم: عکاس در نزد خود حدود زمان لازم برای انجام کار پیشنهاد شده را تخمین میزند. به طور مثال ،می گوید این پروژه سه روز از وقت مرا به خود اختصاص خواهد داد.

مرحله ی سوم:اطلا عات موجود را در این فرمول قرار می دهد.
  ارزش یک واحد زمان (در اینجا یک میلیون تومان) × تعداد واحد زمان(در اینجا 3 روز) تقسیم بر تعداد فریم سفارش داده شده ( در اینجا 30 فریم) = قیمت هر پز
1000000  تومان  ×  3 روز  تقسیم بر  30پز    = هر پز 100000 تومان

بدین ترتیب قیمت با در نظر گرفتن فاکتور زمان تعیین می شود اما بر پایه ی تک فریم به کار فرما اعلام می گردد. .
 یاد آوری میشود که این فرمول محدوده ی قیمت را برای ما تعیین می کند اما هنوز برای رسیدن به نرخ نهایی دو پارامتر اصلی دیگر باقی مانده است که در افزایش یا  کاهش قیمت عکاسی موثرند ،همچنین پارامتر های فرعی تری نیز وجود دارند که به برخی از انها اشاره خواهم کرد.

                                                                                                  ادامه دارد

                                          فرمت: DSLR

                                         تاریخ عکسبرداری: زمستان 1386

                                         سفارش دهنده: شرکت Nestle