ارتباط پایدار با کارفرما
روابط دراز مدت بین مشتری وعکاس فقط در بستر سالم شکل می گیرد والبته از طرفی باید در نظر داشت که انسان موجودی منفعت طلب نیز هست. بنابراین در یک رابطه اقتصادی باید از همان ابتدا بستری را پایه ریزی کرد که در آن قابلیت چندانی برای رشد ناهنجاری وجود نداشته باشد وامکان سوء استفاده های احتمالی را برای طرفین به حداقل ممکن برساند.
جهت روشن شدن مطلب مثالی می زنم. فرض کنیم یک عکاس، قبل از آنکه دستمزد خود را اعلام کند و قیمت را به تصویب مشتری برساند انجام کار را آغاز نماید. این کارمی تواند در مسیر همکاری دو جانبه چند عارضه برای عکاس و کارفرما ایجاد کند.
مهمترین آنها این است که وجهه حرفه ایی عکاس تا حد زیادی در نظر سفارش دهنده تنزل می یابد.این مسئله دو واکنش شایع را در بین کار فرمایان به همراه دارد.
گروه اول که دسته پر شمارتری هم هستند به جای آنکه این برخورد عکاس را حسن نیت او تلقی کنند، آن را بی اهمیت جلوه داده وبه عنوان روند طبیعی کار و وظیفه عکاس به حساب می آورند و درانتها شرایط دلخواه خود را به وی دیکته می کنند وبعضا توقعاتشان نیز نسبت به صورت مسئله اولیه افزایش می یابد .برخی مواقع این زیاده خواهی تا جایی رشد می کند که از حد ظرفیت و تحمل عکاس خارج می شود و به دلخوری می انجامد و این ارتباط بیزینسی که می توانست از روز اول با قواعد صحیح تری شکل بگیرد وسالها نیز ادامه پیدا کند به مخاطره می افتد .
واما گروه دوم مشتریان درجه یک بازارند .آنها از اینکه عکاس، بدون شفاف کردن مسائل مالی کار را آغاز کرده است تعجب می کنند وبرخی از آنها که موشکاف ترند از اینکه با کسی شروع به کار کرده اند که برای کار خود ارزش مشخصی قائل نشده است احساس نگرانی می کنند وبه توانایی های وی مشکوک می شوند. حتی برخی از این سفارش دهندگان محتاط از این منظر به ماجرا نگاه می کنند که مبادا این عکاس می خواهد آنها را در مقابل عمل انجام شده قرار دهد و سپس مبلغ زیادی را مطالبه نماید .
به هر حال قدر مسلم آن است که هیچ یک از این شرایط به نفع رابطه دراز مدت عکاس و کارفرمایش نیست.
در عکاسی حرفه ای بسیاری از مشکلات این چنینی، فقط با پیشگیری های ساده قابل رفع است.
متاسفانه علی رغم سابقه طولانی عکاسی در ایران هنوز هیچ یک از شاخه های این حرفه به عنوان یک شغل رسمی شناخته نشده است و تنها تعریف جا افتاده در قوانین و اذهان عمومی معطوف به عکاسخانه ها است. این امر سبب می شود تا بسیاری از مشتریان نه از سر غرض بلکه از روی نا آگاهی، مهارت وهنر عکاس را دست کم بگیرند و به ناچار در چنین شرایطی بر عهده خود عکاس است که به حرفه خود رسمییت بخشد و با اتخاذ رفتارها و سیاستهای صحیح تلاش کند تا در ذهن مشتریان برای این هنر جایگاه شایسته ایی ایجاد نماید.  قدر مسلم منفعت چنین تلاشی قبل از هر کس متوجه خود عکاس می باشد چرا که پس از مدتی شاهد مشتریان قدر شناسی خواهد بود که به مرور برای خود دست و پا کرده است. طبیعتا وجود تفاهم بین مشتری و عکاس راه را برای فعالیت حرفه ای  هموارتر می کند.

                                                                                                  ادامه دارد...

                                        فرمت: Digital Medium Format

                                        تاریخ عکسبرداری: تابستان 1386

                                        سفارش دهنده: سازمان آگهی های روزنامه ایران