یافتن صورت مسئله

قاعدتاً هر سفارش کاری با یک درخواست ازجانب مشتری آغاز می شود .این درخواست در ایران اغلب به وسیله تلفن و یا از طریق ملاقات حضوری مطرح می گردد. معمولاً ملاقات حضوری کارآمدتر است وامکان نهایی شدن سفارش کار را افزایش می دهد .نکته ای که در اولین ارتباط حائز اهمیت می باشد رسیدن به طرح اصلی صورت مسئله یا مفاد سفارش کار است .

 در کشورهای با اقتصاد پیشرفته، شرکتهای بزرگی وجود دارند که برای فروش هر نوع کالا یا خدمات به تحقیقات وجمع آوری اطلاعات در بازار می پردازند. این اطلاعات در شرکتهای تبلیغاتی پردازش می شوند و بر پایه آن سیاستهای خرد وکلان تبلیغاتی جهت فروش هر محصول تعیین می گردد و براین اساس ایده پردازان و مدیران هنری برای کلیه ابزارهای تبلیغاتی از جمله عکس، ایده پردازی می کنند وجهت اجرا به عکاس ارائه می دهند. به عبارت ساده تر در روند تبلیغات هدفمند معمولاً زمانیکه سفارش کاری به عکاس ارجاع می شود صورت مسئله آن از پیش تعیین شده است وعکاس اغلب وظیفه اجرای ایده ها یا نگرشهای تایید شده را به عهده دارد.

اما در ایران از آن شرکتهای تحقیقاتی خبری نیست. البته تعداد محدودی از شرکتهای تبلیغاتی در دل خود مبادرت به ایجاد واحدهای تحقیقاتی کرده اند، اما فعالیتشان چندان گسترده نیست . لذا در بسیاری از موارد طرح صورت مسئله در حضور عکاس شکل می گردد در چنین شرایطی عکاس علاوه برنقش اصلی خود لباس یک مشاور را نیز ممکن است به تن کند.

شیوه وطنی وشیوه خارجی هر یک از مزایا ومضراتی برخوردارند .از جمله میتوان اشاره کرد که روش خارجی ها بسیار حساب شده تر است و احتمال موفقیت و رسیدن به هدف را افزایش می دهد و ایراد آن هم این است که پس از سیاست گذاری وایده پردازی راه را برای بروز خلاقیتهای بعدی ناهموار می کند .

 به هر حال ... قدر مسلم این است که معمولا تنها منبع اطللاعات قابل دسترسی در کشور ما دانسته های خود مشتری است. هیچ کس به اندازه او از شرایط بازار او ومشتریانش که در ضمن مخاطبین عکسهای ما نیز می شوند با خبر نیست. معمولا مشتری سعی می کند نیاز تصویری خود را بر اساس آگاهی های خویش به مشاورتبلیغاتی وعکاس خود باز گونماید .باید در نظر داشت که این اطلاعات بسیار ذی قیمت اند .البته بعضاً با کار فرمایانی نیز برخورد می کنیم که قادر به ادای حق مطلب نیستند.اینجا نقطه حساسی است و بسیاری از سوء تفاهمات و مشکلات بعدی از همین جا ریشه می گیرد.

عکاس در اولین مذاکره باید مطمئن شود که نیاز سفارش دهنده را به وضوح درک کرده است .سپس در صورتیکه سفارش دهنده در خصوص شکل و شیوه تهیه عکسها نظری دارد آن را بشنود و در ادامه اگر عکاس پیشنهادات متفاوتی داشت آنها را مطرح نماید.

 گاهی اوقات سفارش دهنده نیازهای خود را به خوبی می داند اما نظرات غلطی در مورد چگونگی انجام کار می دهد و بعضا به صرف مشتری بودن، بر روی آن اشتباهات پا فشاری هم می کند.در چنین شرایطی شاید روش ساده تر این باشد که به مشتری اجازه دهیم تا آنجا که به ما ضرری وارد نمی کند در اشتباه خود باقی بماند.اما اگر عکاس پیشنهادات کارآمد و خوبی را ارائه دهد وموفق شود ذهن مشتری را در مسیر درست تری قرار دهد به موفقیت قابل ملاحظه ایی دست یافته است چرا که پس از حصول نتیجه کار، قاعدتا اطمینان مشتری نسبت به آن عکاس چندین برابر افزایش می یابد و وی احساس می کند شخصی را یافته است که در این زمینه می تواند به او و توانایی هایش تکیه کند .این مهم می تواند برای عکاس نیز به نوعی امنیت شغلی ایجاد نماید چرا که بدین ترتیب احتمال ارائه سفارشات بعدی نیز از جانب آن مشتری افزایش می یابد . همچنین این نکته را نیز نباید از نظر دور نگه داشت، وقتی به کاری اعتقاد داریم، انجام آن برایمان لذت بخش تر می شود و باعث می گردد تا احساس کنیم که مفید واقع شده ایم.احساس مفید بودن یکی از ارکان تضمین کننده خوشبختی و عاملی جلو برنده و انگیزه ساز است و در مسیر پیشرفت افراد حرفه ای نقش موثری را ایفا می کند.پس اگر تلاش کنیم تا با مشتری به یک اشتراک نظر واقعی برسیم، قطعا" به خودمان هم لطف بزرگی کرده ایم.

                                                                                                ادامه دارد ...

                                              فرمت: DSLR

                                              تاریخ عکسبرداری: زمستان 1387

                                             سفارش دهنده: شرکت همکاران سیستم