هزینه های جانبی عکاسی به عهده کیست؟

در اغلب پروژه های عکاسی به غیر از دستمزد عکاس ،مخارج دیگری نیز وجود دارند که همگی به عهده ی سفارش دهنده می باشد و این هزینه ها اغلب به امور پشتیبانی پروژه مربوط می شوند و خاطر نشان می کنم مسئولیت کارفرما در این خصوص تنها به هزینه کردن خلاصه نمی شود بلکه فراهم کردن نیز به عهده کارفرما است .
به عنوان مثال در عکاسی خارج از استودیو ، تهیه امکانات ایاب و ذهابِ مناسب برای حضور گروه عکاسی در لوکیشن و همچنین تدارک امکانات اقامتی و پذیرایی شایسته از مسئولیتهایی است که متوجه سفارش دهنده است و طبعاً از وی انتظار نمی رود که برای انتقال یک فرد متخصص به نام عکاس از اتوبوسهای ترمینال  استفاده کند . بسیاری از شرکتها وموسسات به صورت عرف و برنامه ریزی شده این قبیل کارها را انجام می دهند و جای نگرانی نیست اما لازم است همیشه در قرار داد اشاره مختصری به این قبیل از تعهدات کارفرما بشود و چنانچه عکاس در خلال مذاکرات اولیه احساس کرد که مشتری توجیه نیست ، بهتر است به صورت کلامی هم وی را نسبت به این وظیفه و کیفیت انجام آن متوجه سازد .
در عکاسی استودیویی ،تدارکات صحنه یکی از ارکان مهم کار به حساب می آید و موارد آن از تنوع زیادی هم برخوردارند که از جمله می توان به :

آکسسوار ( اشیاء مناسبی که برای چیدمان در صحنه لازم است )

مدل ( شخصی که برای نقش آفرینی در عکس حضور پیدا می کند و برای این کار دستمزدی دریافت می کند )

تخصص های مکمل ( به عنوان مثال آشپز و stylist برای عکاسی مواد غذایی ، گریمور برای گریم مدل ها و یا مثلاً پرده دوز برای نصب وآرایش پرده درپروژه ایی که سوژه آن عکاسی از پرده است و ......)

دکور ( صحنه ایی ساختگی که در استودیو یا هر مکان  دیگری به طور موقت بر پا می شود )

تهیه تمامی این موارد ومواردی از این قبیل در تئوری به عهده کارفرما است ، اما واقعیت این است که تدارک برخی از این امکانات برای کارفرما غیر ممکن است و گاهی اصلاً نمی داند که باید از کجا شروع کند و به چه کسی مراجعه نماید . همچنین در بسیاری از موارد اِعمال نظر عکاس در انتخاب آکسسوار یا چهره مدل ضروریست و سفارش دهنده قادر نیست به تنهایی گزینش مناسبی داشته باشد.
پس همه چیز بر می گردد به توافق با مشتری . اگر وی قادر به انجام تدارکات بود و تعهد آن را پذیرفت ،کار بدون دردسر انجام می شود. اما اگر به هر دلیلی نمی توانست زیر بار تمام این مسئولیت برود واز استودیو عکاسی خواست که به او سرویس بدهد باید علاوه بر هزینه های تدارکات ، دستمزد تولید نیز به عکاس پرداخت کند . (عبارت تولید ; یک اصطلاح سینمایی است و به مسئول تدارکات اطلاق می شود . در پروژه های بزرگ ،تیم تولید وجود دارد که متشکل هستند از مدیر تولید و دستیارانش )
حال عکاس مختار است که برای انجام پروژه ،مدیر تولید استخدام کند و یا خود شخصاً امور مربوط به تولید را به عهده بگیرد ولی به هر حال تولید و پشتیبانی صحنه ،فعالیتی وقت گیر و انرژی بر است و باید بابت انجام آن دستمزدی دریافت شود .
البته در سفارشات کوچکی که تهیه ی تدارکات ِ آن خیلی ساده باشد ; عکاس می تواند از دستمزد تولید صرف نظر کند و به کار فرما کمک نماید تا کار با سهولت بیشتر راه بیافتد اما به هر حال نباید از جانب عکاس برای خرید آکسسوار ،هر چقدر هم که اندک باشد هزینه شود .

هزینه تولید بنا بر صلاحدید عکاس میتواند به صورت مجزا در صورتحساب منعکس شود و یا در هنگام محاسبه قیمت لحاظ شده و به قیمت عکاسی اضافه گردد و  مجموع هزینه بدون تفکیک به صورت یکجا به کارفرما اعلام شود. 

                                                                                               ادامه دارد ...

فرمت: دیجیتال قطع متوسط

تاریخ عکسبرداری: زمستان 1388

سفارش دهنده: شرکت سبز ایران

تولید و ساخت دکور: استودیو فانوس

تعیین دستمزد عکاس ( قسمت سوم )

در ادامه بحث تعیین قیمت به رکن سوم این موضوع می پردازیم

3- حجم کار
در بسیاری از مواقع افزایش حجم یک سفارشِ کار می تواند باعث کاهش قیمت دستمزد عکاسی شود ، در اکثر معاملاتی که در گوشه و کنار دنیا انجام می شود این روال عمومیت دارد . یعنی شخصی که بیشتر خرید می کند ،ارزان تر می خرد و جریان اقتصادی عکاسی نیز  از این قاعده مستثنا نیست . البته این روند در برخی مواقع مصداق ندارد .، یعنی سفارشاتی هم در عکاسی وجود دارند که حجمشان هر چقدر که وسیع باشد باز هم شامل تخفیف نمی شوند .
اساساً در کارهای هنری ، نوع سفارش کار شرایط را تعیین می کند . در حقیقت آن دسته از عکسهایی که اجرای آنها رفته رفته می تواند سرعت بگیرد، در صورت بالا بودن حجم سفارش می توانند شامل تخفیف شوند ..... در مقابل آن دسته از کارهایی که به هیچ وجه انجام آنها روی یک روال منظم نمی افتد و به قول انگلیسی ها sort نمی شوند ،در محاسبه قیمت ، چندان با کاهش رو به رو نمی شوند . چرا که هر مورد وقت عکاس را به طور مجزا می گیرد.
حالا این که می گویم " وقت عکاس را به طور مجزا می گیرد " یعنی چه ؟
فرض می کنیم که شخصی به عنوان مشتری به یک عکاس مراجعه می کند و از او می خواهد که یک فریم عکس از سوژه ایی که وی مد نظر دارد، برایش تهیه شود . پس باید جلسه ایی ترتیب داده شود و طی آن موضوع تفهیم شود و طرفین ضمن گفتگو در خصوص چگونگی انجام کار به اشتراک نظر برسند ،گاهی کار با یک جلسه تمام نمی شود و به جلسات بعدی می کشد ، این جلسات حتی اگر تلفنی هم باشند باز هم هماهنگی ها، تنظیم قرارداد، رسیدگی به امور مالی، آماده سازی و تدارکات اولیه ومشغولیتهایی از این قبیل به طور طبیعی وقت عکاس را می گیرند.  
حال فرض می کنیم که این مشتری به جای یک فریم ،20 فریم شبیه همان موضوع را با هم سفارش دهد. تقریبا" همان میزان وقت برای انجام امور اولیه نیاز است ولی رقم کار بیشتر است .

 مثال 1:  قرار است روی زمینه ساده از بطری های نوشیدنی عکاسی شود . در چنین سفارشی، دست عکاس برای تعدیل قیمت باز است. زیرا معمولا" در این گونه از پروژه ها روند انجام کار به گونه ای است که پس از اتمام اولین فریم، عکاسی از بقیه اقلام رفته رفته سرعت می گیرد.
( پیشتر در مورد اهمیت  زمان در تعیین قیمت صحبت کرده ایم. این موضوع نیز از این قاعده جدا نیست.)

مثال 2: در نظر می گیریم که همان مشتری به عکاس مراجعه کرده و سفارشی را مطرح می کند مبنی بر اینکه از هر یک از نوشیدنی هایش به صورت منحصر به فرد عکسی تهیه شود و برای هر یک جداگانه ایده پردازی شود و هر عکس فضا و مفهوم متفاوتی را بیان نماید .
 منظور از عبارت داخل گیومه " وقت عکاس را به طور مجزا می گیرد " همین است  ....  در خلال انجام چنین پروژه ایی ،فکر و ذهن عکاس در داخل و خارج از محیط کارش با موضوع در گیر می شود . لازم است برای هر فریم در جلسات ایده پردازی یا تو جیهی شرکت کند ، در خصوص چگونگی اجرای ایده های نهایی برنامه ریزی نماید و خلاصه تمام توانش را به کار ببندد .
 اگر چه انجام چنین سفارشاتی برای عکاسان علاقمند لذت بخش تر است اما هر فریم زمان و انرژی خود را می برد و در طولِ انجام پروژه، کار روی یک روال ثابت نخواهد افتاد . پس این کار چه یک فریم باشد چه 20 فریم و چه 50 فریم، بنا بر صلاحدید عکاس می تواند از تعرفه کامل و بدون تخفیف برخوردار باشد .

به عبارت ساده تر کارهایی که برای انجام آنها صرفاً توانایی فنی عکاس نیاز است به نسبت افزایش حجم سفارش می توانند مشمول تخفیف شوند و از طرف دیگر هر چقدر پای نگاه ، تفکر و اندیشه عکاس وسط می آید از میزان این تخفیف کاسته میشود تا به جا یی میرسد که می بینیم در برخی از سفارشات دادن تخفیف برمبنای حجم بالای سفارش دیگر جایز نیست .

مبنای قیمت گذاری و اِعمال تخفیف
مبنای عمل، حجم سفارشی است که مشتری نقداً مطرح کرده و آماده ارائه آن است .
 حتماً قبلاً از زبان بعضی از مشتریانی که در ابتدای کار قصد گرفتن تخفیف دارند این عبارت شایع را بارها  شنیده اید ..... " ما معمولاً خیلی سفارش کار عکاسی داریم " ..... به هیچ عنوان این جمله را باور نکنید . همواره باید قیمت را بر اساس سفارش موجود تعیین کرد نه بر پایه وعده و وعید .
اولاً بعضی از مشتریان به تصور خودشان به 10 فریم سفارش عکس در سال می گویند..." خیلی " ...، ثانیاً فراموش نکنید که اینجا ایران است و برنامه ریزی های بزرگ ممکن است در کسری از ثانیه تغییر جهت بیابند و تمام قول وقرار ها به هم بریزند، پس فقط سفارش حی و حاضر ملاک است نه خواب و خیال .

دو روش برای کاهش قیمت
معمولاً سفارشات به دو گونه اند.... یا تعداد عکسهای مورد نیاز کار فرما دقیقاً مشخص است و یا اینکه معلوم نیست و قرار است سفارش دهنده از میان تعداد بیشتری ، عکسهای مورد نظر خود را انتخاب نماید .
در حالت اول اگر نوع سفارش و حجم آن به گونه ایی بود که می توانست شامل تخفیف شود چون مقدار کار دقیقاً معین است ، عکاس می تواند از ابتدا برای تمامی عکسهای پروژه قیمت مشخص تعیین کند. اما در سفارشاتی که حجم آنها منوط به انتخاب کارفرما است ، اولاً که باید حداقل انتخاب برای وی در قرارداد تعریف شود .ثانیاً برای ترغیب مشتری به انتخاب عکس بیشتر ، می توان به طور مرحله ایی قیمت را شکست . مثلاً فرض می کنیم که عکاسی از کارخانه ایی در دستور کار عکاس قرار گرفته است در این صورت می توان به این شکل قیمت گذاری کرد:

از فریم 1 تا 10                                                                              n  ریال
از فریم 11 تا 20                                                                          n-1 ریال
از فریم 21 تا 40                                                                          n-2 ریال

محدوده تخفیف
همانگونه که مشخص شد در سفارشات بزرگی که امکان تعدیل قیمت در آنها وجود دارد، نرخ دستمزد با افزایش حجم سفارش نسبت معکوس دارد یعنی هر چقدر تعداد عکسهای سفارش داده شده بیشتر شود ازقیمت هر فریم کاسته می شود اما هر عکاسی بنا بر صلاح دید خویش باید برای خود خطوط قرمزی داشته باشد و از یک جایی به بعدهرچقدرهم که حجم سفارش بالاتر رفت نباید نرخ دستمزد خود را  پائین ترآورد . به عبارت ساده تر حداقل قیمت باید به اندازه ای باشد که بتواند در نظر مشتری،ارزش و شان عکاس را به عنوان یک فرد متخصص حفظ کند.

                                                                                                    ادامه دارد...

                                                 فرمت عکسها: DSLR

                                                 تاریخ عکسبرداری: پائیز 1388

                                                سفارش دهنده: شرکت تهران گوار

زندگی صحنه یکتای هنرمندی ماست

هرکسی نغمه خود خواند و از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد ....

                                                                              آقای جلالی دوستت دارم...

                                               زمستان 1383 - استودیو فانوس

تعیین دستمزد عکاس (قسمت دوم) 

در ادامه ی مطلب به رکن دوم در این موضوع می رسیم که بر میزان نرخ دستمزد عکاس نقش مهمی را ایفا می کند.

سختی کار:

مبحث سختی کار، خود به سه بخش مجزا تقسیم می شود که عبارتند از:

الف- پیچیدگی کار

ب- کار در شرایط سخت

ج- مسئولیت مضاعف

در بسیاری از سفارشات کاری ممکن است یک یا دو مورد از این عناوین یا هر سه آنها بر شرایط کار حاکم باشند این در حالی است که در برخی دیگر از سفارشات، اثری از هیچکدام آنها در روند انجام کار احساس نمیشود. واضح است که وجود یا عدم وجودِ موارد ذکر شده در شرایط کار می تواند سبب افزایش یا کاهش نرخ دستمزد عکاس گردد. برای روشن شدن مطلب به تشریح هر یک از آنها می پردازم.

الف – پیچیدگی کار
سادگی یا پیچیدگی کار اغلب  در صورت مسئله ی طرح شده مشهود است* یک عکاس در طول دوره زندگی حرفه ای خود با سفارشات گوناگونی روبرو می شود
گاهی اوقات دستور کار به گونه ایست که انجام آن ، توان تکنیکی بالایی را از عکاس می طلبد ..... مانند عکاسی از اشیاء براق، استیل و....
  برخی مواقع نگاه هنر مندانه و خلاقیت عکاس برای ایده پردازی یا اجرای یک ایده ی خاص به چالش کشیده می شود.... مانند بیان یک روایت در تصویر.....
بعضی مواقع هم ذوق هنرمندانه نیاز می شود و هم تبحر تکنیکی ....مثل عکاسی از یک شخصیت فرهیخته....
 در عین حال مواقعی هم هست که رسیدن به یک عکس ،نه خلاقیت عجیب و غریبی می خواهد و نه تکنیک شگفت انگیزی ....مانند عکاسی از یک قوطی شامپو روی زمینه ی ساده و.....
سه حالت اول باعث گرانتر شدن دستمزد عکاس می شوند و حالت آخر می تواند کاهش قیمت عکاسی را به همراه داشته باشد.
لازم به ذکر است برای یک عکاس حرفه ای تسلط بر تکنیک شرط لازم است اما همواره باید توجه داشت که خلاقیت در مقایسه با تکنیک، از قیمت بالاتری برخوردار است.

ب – انجام کار در شرایط سخت                                                                                         شرایطی که کار در آن انجام می پذیرد از جمله مواردی است که می تواند بر روی ارزش ریالی کار اثر بگذارد. به عنوان مثال قیمت انجام یک پروژه ی عکاسی در محیط بیرونی  در بندر عباس به علت شرایط بدِ آب و هوا در فصل تابستان ، ،نسبت به فصل زمستان گرانتر است.
مثالی دیگر:  یک کار خانه ی فولاد را با یک کارخانه ی مونتاژ  قطعات پلاستیکی مقایسه می کنیم. در کارخانه ی فولاد ،عکاس با خطر ها و شرایط دشواری مواجه است. دمای کشنده ی کوره و آسیبی که خواه نا خواه به تجهیزات وارد می شود، احتمال اصابت مواد مذاب ، سر و صدای گوش خراش، خطر برخورد با لیفتراکها، پراکندگی گازها ی سمی در فضاو......  در نظر داشته باشید که در چنین شرایط نا مساعدی عکاس باید در هر نقطه از لو کشین کار خانه مسائل ایمنی را برای حفظ سلامت خود و همراهانش در نظر بگیرد ،از تجهیزاتش محافظت نماید و البته هنرمندانه عکاسی هم بکند .........مقایسه کنید با کارخانه ایی که فضای آرام تری دارد،تمیز است، دمای متعادلی دارد،پرسنل و کارگران می توانند گوش به فرمان عکاس باشندو...... به نظر شما عکاسی در کدام کارخانه گرانتر است؟

ج- مسئولیت مضاعف

در تمام سفارشات، عکاس  فردی مسئول است و باید مراقب باشد در حین انجام کار خطا نکند تا کار به نحو احسن انجام پذیرد. اما واقعیت این است که احتمال بروز خطای انسانی هیچ گاه صفر نمی باشد. این در حالیست که  بعضاً با پروژه هایی  روبه رو می شویم که به دلیل شرایط خاصشان امکان جبران اشتباهات احتمالی در آنها وجود ندارد یا حداقل جبران آنها بسیار دشوار است.

فرض کنید عکاسی از انفجار در یک معدن در دستور کار قرار گرفته است، آن انفجار فقط یک بار رخ می دهدو برگشت پذیر هم نیست.

فرض می کنیم هلی کوپتری .......(ببخشید...چرخ بالی....! ) با هزینه ی گزاف اجاره شده است تا از یک سایت صنعتی ،عکاسی هوایی شود.هماهنگی های بسیاری شکل گرفته است و تلاشهای متعددی صورت پذیرفته تا شرایط برای یک عکاسی مفید و هدفمند محیا شود.

 مثالی دیگر:فرض کنید افراد کثیری اعم از مدل ،گریمور ،مدیر تولید ، دکوراتور، جامه دار،کارگردان هنری،سفارش دهنده و..........    بر اساس هماهنگی های قبلی طبق زمان معینی به استودیو می آیند تا عکس خاصی تهیه شود. واقعاً  محیا کردن مجدد جمیع این شرایط بسیار دشوار است......... پس عکاس باید تمام حواس خود را جمع نماید و پیش بینی های لازم را قبل، بعد و در حین انجام کار به عمل آورد تا مبادا  با بروز یک اشتباه، پروژه با شکست مواجه شود. در یک کلام باید حسا سیت و احساس مسئولیت  خود را چندین برابر تقویت نماید و درست به همین دلیل ناچار می شود برای انجام موفقیت آمیز پروژه، فشارهای مضاعفی را چه از لحاظ فیزیکی وچه به طور ذهنی متحمل شود.
 پس بدین خاطر سفارشاتی که مسئولیت سنگین تری را بر عهده عکاس قرار می دهند،  دستمزدشان  گرانتر است.

                                                                                                                    ادامه دارد

                                             فرمت: دیجیتال مدیوم فرمت

                                             تاریخ عکسبرداری: زمستان 1387

                                             سفارش دهنده: کارخانه  تکنو آجر

تعیین دستمزد عکاس ( قسمت اول )

یکی از جذاب ترین ویژگی های عکاسی حرفه ای،دنیای متنوع آن است. این خصو صیت سبب می شود تا عکاس با فضاهای مختلف،آدمهای متفاوت وسوژه های گوناگون روبه رو شود. این گوناگونی از یک سو باعث لذت بخش تر شدن این حرفه می شود و از سوی دیگر برپیچیدگی های آن می افزاید.
یکی ازاین مسائل پیچیده تعیین نرخ  دستمزد عکاس است که میزان آن به متغیر های زیادی وابسته است و درهر سفارش بر اساس شرایط خاص همان کار، توسط عکاس تعیین میشود.
سال ها پیش زمانی که کار حرفه ای را آغاز کرده بودم تعرفه ای را در دو صفحه تنظیم نمودم که از چند بخش تشکیل می شد ودر آن به ازء هر یک از خدمات عکاسی قیمتی تعیین شده بود. آن را به تعداد زیاد تکثیر کردمو به هر یک از مراجعه کنندگان یک نسخه ارائه می دادم. اما خیلی زود متوجه شدم که به علت وجود شرایط غیر همگون در سفارشات مختلف، این تعرفه، در بیشتر مواقع قادر به تعیین نرخ صحیح نیست ، بطوریکه دستمزد از پیش تعیین شده برای برخی از موارد ارزان بود و در بعضی موارد دیگر گران. لذا به این نتیجه رسیدم که حداقل درشاخه ی عکاسی صنعتی و تبلیغاتی قیمتهای ثابت جوابگوی کار نیست. 

عوامل تاثیر گذار بر میزان دستمزد عکاس
به عقیده ی من برای تعیین قیمت هر کار عکاسی 3 رکن اصلی وجود دارد که عبارت اند از:
1.طول مدت انجام کار
2. سختی کار
3. حجم کار

در کنار این سه آیتم اصلی بعضا ممکن است یک یا چند رکن فرعی نیز وجود داشته باشد از قبیل" عجله سفارش دهنده برای انجام شدن کار" و مسائلی از این دست که در مطالب بعدی به برخی از آنها اشاره ای  خواهیم داشت.
بدیهی است، عکاس با در نظر گرفتن جمیع عناصر موثر می تواند به قیمت صحیح برسد.

ارکان اصلی

1)مدت انجام کار:
می دانیم که در دسته بندی مشاغل حرفه ای، عکاسی نوعی فعالیت تخصصی و خدماتی محسوب می شود و محصول این مشاغل در چهار چوب زمان شکل می گیرند.
به عبارت واضح تر نصویری که سفارش دهنده می خواهد کالای آماده نیست و عکاس برای تهیه ی آن باید وقت صرف کند و در طی آن زمان،شعور،دانش، هنرو امکانات خود را نیز به کار گیرد تا  تصویر مورد نظر حاصل شده وسپس در ازای آن اجرت بگیرد.
بنا بر این معمولاً کاری که انجام آن ،وقت بیشتری می برد به لحاظ قیمت گرانتر است.
اهمیت پارامتر زمان موجب شده است که بسیاری از عکاسان جهان به خصوص در کشورهای توسعه یافته تعرفه ی خود رابر اساس ساعت کار تعیین می کنند.
به طور مثال:می گوید نرخ دستمزد من ساعتی 200 دلار است و در پایان کار هم ساعات مشغولیت خود را جمع می زند و برای سفارش دهنده صورت حساب صادر می کند. اما در کشور مسلمانی شبیه ایران بنا بر علت نا معلومی افراد جامعه به یکدیگر اعتماد چندانی ندارند! و لذا اگر عکاس تعرفه خود را بر اساس چنین فرمولی ارائه نماید، کار فرما به دیده ی تردید به موضوع می نگرد و اولین فکری که از ذهن وی می گذرد این است که احتمالا عکاس با مطرح کردن این شیوه ی قیمت گذاری قصد دارد کار خود را به آهستگی انجام  دهد تا زمان انجام کار ،بی دلیل طولانی شود و به این ترتیب دستمزد بیشتری مطالبه نماید. پس این روش حداقل در ایران جواب نمی دهد .
 اما فاکتور زمان رکن بسیار مهمی است که در تعیین قیمت نمی توان آن را نادیده گرفت بنا بر این باید به شکل دیگری آن را دخیل کرد. برای این منظور روش ساده ای را پیشنهاد می کنم  که با استفاده از آن می توان طی یک محاسبه ی کوتاه سه مرحله ای به قیمت نهایی نزدیک شد.

 فرض می کنیم پروژه ای با حجم 30 پز عکس به یک عکاس پیشنهاد شده باشد.

مرحله ی اول: عکاس برای وقت خود یک ارزش ریالی تعیین می کند . مثلاً پیش خود می گوید... یک روز کاری من(که مطابق با 8 ساعت فعال می باشد) مبلغ یک میلیون تومان قیمت دارد.

مرحله ی دوم: عکاس در نزد خود حدود زمان لازم برای انجام کار پیشنهاد شده را تخمین میزند. به طور مثال ،می گوید این پروژه سه روز از وقت مرا به خود اختصاص خواهد داد.

مرحله ی سوم:اطلا عات موجود را در این فرمول قرار می دهد.
  ارزش یک واحد زمان (در اینجا یک میلیون تومان) × تعداد واحد زمان(در اینجا 3 روز) تقسیم بر تعداد فریم سفارش داده شده ( در اینجا 30 فریم) = قیمت هر پز
1000000  تومان  ×  3 روز  تقسیم بر  30پز    = هر پز 100000 تومان

بدین ترتیب قیمت با در نظر گرفتن فاکتور زمان تعیین می شود اما بر پایه ی تک فریم به کار فرما اعلام می گردد. .
 یاد آوری میشود که این فرمول محدوده ی قیمت را برای ما تعیین می کند اما هنوز برای رسیدن به نرخ نهایی دو پارامتر اصلی دیگر باقی مانده است که در افزایش یا  کاهش قیمت عکاسی موثرند ،همچنین پارامتر های فرعی تری نیز وجود دارند که به برخی از انها اشاره خواهم کرد.

                                                                                                  ادامه دارد

                                          فرمت: DSLR

                                         تاریخ عکسبرداری: زمستان 1386

                                         سفارش دهنده: شرکت Nestle