تسویه حساب _ قسمت اول
معمولاً آخرین مرحله از فرایند اقتصادی یک پروژه عکاسی تسویه حساب مالی می باشد که البته برای عکاس جزو مراحل شیرین کار به حساب می آید .
تسویه حساب در عین حال که ظاهراً تکلیف روشنی دارد اما از ظرایفی نیز برخوردار است که باید به آنها توجه نمود .
نخست باید یاد آور شوم معمولاً عکسی که به سفارش تهیه می شود فقط برای سفارش دهنده آن قابل استفاده است و به درد هیچ کس دیگری حتی خود عکاس نمی خورد .پس لازم است برای جلوگیری از بروز مشکلات احتمالی روال انجام تعهدات را به گونه ایی تنظیم کرد تا مشتری در هنگام تحویل کار مبلغ باقی مانده را پرداخت نماید .
یکی از روشهای موثر سبک کردن بار مالی مشتری در حین انجام پروژه است . یعنی بهتر است بخش قابل توجهی از مبلغ کل به صورت پیش پرداخت و میان پرداخت قبلاً دریافت شده باشد . این باعث می گردد تا مشتری مبلغ تسویه حساب را راحت تر پرداخت نماید . همچنین لازم است در زمان عقد قرار داد ، سفارش دهندگان را با تا کید و البته محترمانه از زمان تسویه حساب آگاه کرد. آنها معمولاً وقتی از جدیت عکاس روی این قضیه مطلع می شوند از قبل خود را برای پرداخت در زمان مقرر آماده می کنند .
تکرار می کنم که اگر عکاس برای روالی که روز عقد قرار دادتعیین کرده است ارزش قائل شود ، درصد وفاداری مشتری نیز نسبت به مفاد قرار داد افزایش می یابد . ما عکاسها معمولاً خودمان با سهل انگاری یا خجالت و یا خضوع بی جا مشتری را بد عادت می کنیم .
از نکات قابل توجه در این مرحله باید به نحوه دریافت دستمزد اشاره کنیم ....اصولاً تسویه حساب خدمات عکاسی باید به صورت نقدی انجام پذیرد . منظور اینکه چکهای بلند مدت در چنین کاری توجیه ندارند . زیرا همانگونه که مطرح شد، درآمد حاصل از عکاسی به صورت اجرت دریافت می شود و در این بین گردش مالی آنچنانی وجود ندارد .
ذکر یک مقایسه می تواند به روشنتر شدن مطلب کمک کند..... یک شرکت تبلیغاتی در طی انجام یک پروژه پول را از سفارش دهنده خود دریافت می کند و متعاقبا" هزینه هایی را به مراکز خدماتی متعددی پرداخت می کند به فرض مثال برای چاپ یک کاتالوگ باید مبالغی را به کاغذ فروشی ، لیتوگرافی ، چاپخانه ، صحافی و ... پرداخت کند و چون ممکن است به چاپخانه چک 2 ماهه بدهد پس می تواند از مشتری خود نیز چک 2 ماهه بگیرد . اما عکاس ، سرمایه در گردش ندارد بلکه سلیقه ، فکر ، نگاه ، توانایی و امکانات خود را به کار می گیرد و خدمات ارائه می دهد. پس باید دستمزد خود را نقداً دریافت کند و از این حیث می توان آن را به مشاغل اجرتی دیگری مانند پزشکی ، آرایشگری و غیره شبیه دانست
البته باید توجه داشت که شرایط قرار دادها با هم متفاوتند و اگر زمانی بنا به مصلحت ، عکاس تصمیم گرفت که برای تسویه نهایی ، چک بلند مدتی را قبول نماید باید دست کم مشتری خود را از غیر معمول بودن این رویه آگاه کند و توجه وی را به امتیاز بزرگی که به منظور حسن همکاری برای وی قائل شده است معطوف نماید .
و اما مواقعی که یک شرکت تبلیغاتی یا یک فرد واسطه در مقام سفارش دهنده به عکاس قرار می گیرد گاهی پیش می آید که زمان تسویه حساب اذعان می دارد که " من هنوز مبلغی از مشتری اصلی دریافت نکرده ام که با شما تسویه کنم .". . . . . . ، باید تاکید کنم که این موضوع هیچ ربطی به عکاس ندارد . معمولاً حجم قرار داد شرکتهای تبلیغاتی خیلی وسیع است و عکاسی بخش مهم اما کوچکی از کل کاری است که قرار است انجام پذیرد و اصولاً قراردادهای بزرگ قواعد خاص خودشان را دارند و لذا عکاس نمی تواند جهت یک تسویه مالی مختصر معطل بماند تا قرار داد وسیع تر شرکت تبلیغاتی به سرانجام برسد .
حتی اگر این گونه هم نباشد یعنی بحث قرار داد مفصل تری به میان نباشد باز هم این بهانه از طرف فرد و یا شرکت واسطه قابل پذیرش نیست. زیرا طرف حساب عکاس ، آن شخص یا شرکتی است که کار را سفارش داده است و عدم دریافت پول توسط شرکت واسطه هر دلیلی می تواند داشته باشد ................ شاید او در مدیریت کار خود نا توان است ، شاید با روابط عمومی غلط مشتری خود را رنجانده است و یا شاید سیاست های دراز مدتی را پیگیری می کند و چه بسا بر خلاف ادعای خود هزینه عکاسی را از مشتری اصلی دریافت کرده ولی در جای دیگری خرج کرده است و . . . . . . به هر حال دلیل این ادعا هر چه باشد توجیه پذیر نیست و مسئولیت پرداخت هزینه عکاسی با کسی است که سفارش دهنده ی عکس است و ربطی به دیگران (The Others) ندارد .
ادامه دارد
فرمت: دیجیتال مدیوم فرمت
تاریخ عکسبرداری: تابستان 1386
سفارش دهنده: شرکت جامه سرا ( برند موکارلو )
صفحه اول
ارتباط با نویسنده
درباره نویسنده
